தனிமை

உறைந்தது
இயற்கை...

உரைத்தது
தனிமை...

-NewBee

நேற்று பெய்த பனியில் ஒரு 'வெண்' - பா

இப்படியே இருந்து விட்ட பச்சை மைதானம்...

அப்படியே இருக்கவில்லை நேற்று மட்டும்...

தினம் தினம் கடந்து போன ஒற்றை மரங்கள்...

குடம் குடம் என குடித்துவிட்டன குங்குமப்பூவை...

பொழுதன்றும் ஏறிஇறங்கிய தோட்டப்படிகட்டு...

பொசுக்கென்று போர்த்தியது பஞ்சுப் போர்வை...

நாட்க்கணக்காய் வளர்த்து வந்த ஆரஞ்சுப் பூ...

நாணமாய் சிவந்து விட்டது நேற்று மட்டும்...



நேற்றுப் பெய்த பனியில் ஒரு 'வெண்' - பா...



நேற்று மட்டும் பதிந்திருந்த என் காலடித்தடம்...

எல்லாமே மாறிப்போனது நேற்று மட்டும்...

ஆமாமாம் மாறாதது மாற்றம் தானே...

ஒலிக்கும்... ...

இன்று ஏன் புதிதாய்?

நீ கடிகாரம் தொலைத்த பொழுது
நிமிடத்திற்கு நான்கு முறை
என் பேர் சொல்லி அழைத்து,
நேரம் கேட்டதால்...

புதிதாய் வாங்கிய உன் பெயர் போட்ட கடிகாரத்தை
‘இருக்கட்டும் இது!’ என்று ஒளித்து வைத்தேன்.

உனக்காக;

நீ பசியாய் வந்த பொழுது
தண்ணீர்க்குவளையும் உப்புத்தூவியும்
என் பேர் சொல்லி அழைத்து,
வேண்டும் என்றதால்...

புதிதாய் வாங்கிய உன் பெயர் போட்ட இரண்டையும்
‘காணோமே அது!’ என்று ஒளித்து வைத்தேன்.

உனக்காக;

நீ பிரச்சனையோடு வந்த பொழுது
முழுதாய் ஒரு நிமிடம் பார்ப்பாய்
என் பேர் சொல்லி அழைத்து,
என்முகம் என்பதனால்...

புதிதாய் வந்த இழப்பையும் கண்ணீரையும்
‘சரி போகட்டும் அது!’ என்று ஒளித்து வைத்தேன்.

உனக்காக;

நீ (உன்) தாய் தந்தையோடு வந்த பொழுது
பேச்சுவார்த்தை முற்றிய பிறகும்
என் பேர் சொல்லி அழைத்து,
என்னைத் திட்டாமல் விட்டதனால்...

புதிது புதிதாய், உன் பெயர் போட்டு வந்த சண்டைகளையும்
‘சாவி போட்டே இருக்கட்டும்’ என்று ஒளித்து வைத்தேன்.

உனக்காக;

இப்படி ஒளித்துவைத்து ஒளித்துவைத்து
உன்னைக் காதலித்ததால் தான்
அப்படி என்ன செய்துவிட்டாய் ‘எனக்காக?’, என்று
என் பேர் சொல்லி அழைத்து...

புதிதாய் ஒருவலி தந்தாயே இன்று;
‘அதுவும் இருக்கட்டும்’ என்று ஒளித்து வைக்கவா?

உனக்காக.

ஒலிக்கும்... ...

நிற்க! சிந்திக்க! பின்னூட்டமிடுக! (I mean comments pls.)

நிற்க! வண்டின் பயணம், சற்று இளைப்பாரட்டும் இங்கு. பயணத்தைப் பிறகொரு நாள் பார்க்கலாம்.

என் தாய் தந்தையைப் பற்றிப் பெருமையாய், பேசிய பொழுது (அதாவது, over-ஆய் ice வைத்ததாய், என் உடன்பிறப்பு மின்னஞ்சலிட்டதை, அப்பொழுதே மறந்துவிட்டு), என் கண்ணுக்குள் நின்ற இன்னொரு விஷயம், என் தாய்மொழி.

நான் இப்பொழுது எண்ணி மகிழும் என் இளமைக்காலம்;
என் பெற்றோரோடு, நான் பேசி மகிழும் அந்தப்பொழுதுகள்;
நான் சுற்றித்திரிந்த தெருக்கள்;
என் வாழ்க்கையின் எல்லாக் கனவுகளின் verbal translation;
என் உ.பி. யோடு வெட்டியாய், நான் அடித்த அரட்டை;
எல்லாமே (கொஞ்சமே கொஞ்சம் ஆங்கிலக்கலப்போடு),

தமிழ்! தமிழ்! தமிழ்!

தான். இந்த அறிய கண்டுபிடிப்பிற்கு, எதற்கு ‘நிற்க! சிந்திக்க! பின்னூட்டமிடுக!’ என்கிறீர்களா. வண்டின் profile-ஐ என்றைக்காவது பார்த்த ஞாபகம் இருக்கிறதா?. Location: London, UK.(profile பார்க்கச் செல்பவர்கள், தயவுசெய்து 'Back' button அடித்து இங்கேயே வரவும்).

Yes! Location: London, UK. முழுவதுமாக மாறிப்போன profile; இவ்வலைப்பூவில், கடந்த மூன்று நாட்களாக சுற்றி வந்த வண்டின் இன்றைய நிஜம் --> எங்கு திரும்பினாலும், சுத்தமாகத்தமிழ்க் காற்றே வீசாத, இயற்கை; எந்தக் காகிதம் பிரித்தாலும் சத்தமாகத் தமிழ் பேசாத வாசிப்புகள்;

இது கூடப் புரியாமலா, தாய்த்திருநாட்டில் இருந்து பறந்து வந்தேன் என்று கேட்கிறீர்கள் - புரிகிறது. இந்த, ‘நிற்க! சிந்திக்க!’ எனக்காக இல்லை.

'தமிழ்த் தெரியாத', என் அடுத்த சந்ததிக்காக; அவர்களின் தமிழ் பேசும், தாத்தா பாட்டிக்காக; இந்த வலைப்பூவைத் தமிழில் எழுதி மகிழுந்து, ஒரு நாள் என் பிள்ளையும் இதைப்படிக்கும் என்று, ஒரு சின்ன ஆசையை ஒளித்து வைத்திருக்கும் என் மனதிற்காக.

எனக்காவது, தொலைபேசியில் தமிழர்களோடு தமிழ் பேச முடியும்;
வலைப்பூவில் பாய்ந்து பாய்ந்து பத்திரிக்கை படிக்க முடியும் (நான் படிக்கும் பொழுது பக்கத்தில் இருந்து பார்த்ததில்லையே? - சாமிக்கு ஒரு ரூபாய் முடிந்து வைத்து நன்றி சொல்லுங்கள்);

மின் அஞ்சலில் தமிழர்களோடு தட்டச்ச முடியும்; அவ்வளவு ஏன்? ‘சொந்தமாக ஒரு வலைப்பூ’ எழுதும் அளவுக்குத் தமிழ் எழுதப்படிக்கத் தெரியும்.

ஆனால், இன்னும் தமிழ் படிக்கத் தெரியாத அந்த அடுத்த சந்ததி என்ன செய்யும்.

சுற்றி வளைத்துப்பார்த்தால், இந்த ‘நிற்க! சிந்திக்க!’, என்னைப்போன்ற, தமிழை இன்னும், வீட்டிலேயே, இரண்டாம் பாடமாகப் பிள்ளைகளுக்கு ஆரம்பிக்காத வண்டுகளுக்காகத் தானோ?


அப்படியென்றால், இப்படி வைத்துக்கொள்வோம்.’நிற்க! சிந்திக்க’-வை, என்னைப் போன்றவர்கள் எடுத்துக்கொள்கிறோம்; ‘பின்னூட்டமிடுக’-வை, இந்த விஷயத்தில் பழம் தின்று கொட்டை போட்டவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

வண்டின் FAQ:

1. வண்டுடன் ‘நி!சி!’-வில் நிற்பவர்கள், என்ன செய்வதாய் உத்தேசம்?. (அட! எங்களுக்கும் சொல்லுங்கப்பா)

2. பெரியவர்கள் அனைவரும் அதாவது இந்தக் கேள்விக்கு, நடைமுறைக்கு ஒத்து வரும்படியான் ஒரு பதிலை, already நடைமுறைப் படுத்திக்கொண்டிருக்கும் நல்லவர்கள், வல்லவர்கள் அனைவரும், என்ன செய்தீர்கள் என்று தயவு செய்து சொல்லவும்.(அட! இதுக்கு மேலக் குனிய முடியலைங்கோ! Keyboard, table-க்குக் கீழ இருந்து தெரியமாட்டேங்குதுங்கோ!)

நன்றி! வணக்கம்! மீண்டும் சந்திப்போம்.

இதன் தொடர்ச்சி - பாகம் II இங்கே

ஒலிக்கும்... ...

என் சிறகுகள்... ...

‘முயற்சி திருவினையாக்கும்’ என, நான் கற்ற பாடம், 2 ஆண்டுகளில் மறந்து போனது.SSLC-க்குப்பின் 2 ஆண்டுகள் கழித்து +2 பொதுத்தேர்வில், தாராளமாய் ‘pass’ செய்துவிட்டேன். ஆனால், எடுத்த மார்க்குகளில் தான் கஞ்சத்தனம். 1200-க்கு, 1000 கூடத்தாண்டவில்லை.1000-த்தைத் தொட, இருந்த 6 பாடங்கள் போதவில்லை.

அது என் குற்றமுமில்லை.தமிழகத்தின் கல்வித்துறை, ‘பொதுத்தேர்வில் வண்டின் போராட்டங்கள்’ என்று ஒரு 7-ஆம் பாடம் வைத்திருந்தால், ‘வெற்றி எட்டுத்திக்கும் எட்ட’ முரசு கொட்டியிருப்பேன். போகட்டும் விடுங்கள்! அது பழையகதை. (இங்கே, ‘கண்ணீர் விட்டு உருண்டு உருண்டு அழும்’ Emoticon ஒன்று இருப்பதாய்க் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள்)

ஆனால், நினைத்த கல்லூரியில், நினைத்த இடம் கிடைக்க அது தடையாய் இல்லை. (எது? என் மார்க்குகள் தான்).

-நன்றி! என் ‘மார்க்’-கிற்கு முன்னால் நின்ற என் தந்தையின் முயற்சிக்கு.

நிற்க!

இந்த வண்டின் பயணத்தில், Highlight செய்யும்படியான் Hi-Tech விஷயங்கள் சில உண்டென்றால், அதில் என் தாய் தந்தைக்கு, அதிகப்பங்குண்டு.

20 வருடங்களுக்கு மேலாகப் பெற்றபிள்ளைகளை, கண்ணுக்குள்ளேயே வைத்துக்கொண்டு, ஒரு கடுசொல் கூடக்கூறாத, தாய் தந்தை யாருக்கு உண்டென்று, கை துக்கச்சொல்லுங்கள் – வண்டு, கை, கால் எல்லாம் தூக்கி, எல்லோருக்கும் மேலே பறந்து கொண்டிருக்கும்.

எனக்கு நினைவு தெரிந்து, ஒரே ஒரு முறை, ‘ஜந்து விரலும்’ பதியுமாறு ஜந்தாப்பில் அடிவாங்கியது ஒன்று தான், தந்தையின் தண்டனையாய் நினைவிருக்கிறது. (ஜந்தாப்பில் வண்டின் கல்வி நிலை தெரிந்தவர்கள், இதற்கு வருத்தப்பட மாட்டார்கள்.)

எனக்கு நினைவு தெரிந்து,

‘தம்மால் இயன்றதனைத் தாமியற்றிக் கொள்ளாதார்
வெந்நீரும் ஆடாதார் பாய்பவோ தீ’

என்று, என் சோர்விலா சோம்பேறித்தனத்தைக் கூட, அழகு தமிழில்த் தான், என் தாய் திட்டியதாக, என் நினைவில் இருக்கிறது.

என் தாயின் மாறாத புன்னகையும் என் தந்தையின், கடுமையில்லாத மொழியும், எனக்கும் என் உடன்பிறப்பிற்கும், வானத்தின் எல்லை தாண்டிப்பறப்பதற்குக் கிடைத்த சிறகுகள்.

ஒலிக்கும்... ...